%100 Doğa Outdoor Yaşam Etiği

Yazarlar

Anasayfaya git Sonraki yazara git Önceki yazara git
  • Kişi beğendi
  • Yazı Boyutu :
    Yazıyı Büyüt Yazıyı Küçült
  • Paylaş :

Bekir Baba Sen Bizim Her Şeyimizsin

Mustafa Helalpara
info@yabantv.com
Rahmetli babam ve Bekir baba ile bir av sırasında aramızdan geçen konuşmalar artık hatıra oldu.

Avcılığımın torbacılık dönemi diye bileceğim o dönemlerde babam ve ben sıklıkla ava çıkar her av gününde yeni olaylar yaşar ve benim tecrübelerime bir yenisi eklenirdi.

O sabah erken saatlerde dernek av otobüsüne binerken ( dernek otobüsleri 20 ya da 25 avcıdan oluşur ) acı bir köpek havlaması ile irkildim. Yanında oturduğum babam hiçbir tepki vermemişti ben hafifçe koltuğun arasından bakmaya çalıştım ne oluyor diye arabaya söylene söylene binen bir adam ve korkudan titreyen kuyruğunu bacaklarının arasına almış bir köpeği gördüm.

Bir an montumun arkasından geriye doğru çekildiğimi his ettim babam arkama yaslanmamı işaret etti. Şaşkındım geriye doğru yaslanmadan önce birkaç saniyeliğine araca binen o adamla göz göze geldik ve homurdana homurdana aracın arka koltuklarından birine oturdu.
İçimi bir sıkıntı ve merak sarmıştı kimdi bu adam neden bu kadar sinirli ve sertti avcılar av otobüsünü doldurmuş, av yerine yolculuk başlamıştı. İki koltuğun arasındaki boşluktan arka sıralardaki o amcaya bakmak için şekilden şekle giriyordum fakat göremiyordum. Babamın oğlum otur artık, neden kıpırdanıyorsun yahu bir tek dur sözüne ben ekledim kim bu amca ?  babam gülümsedi ve o amca deli Bekir benim gözlerim kocaman açılmış o o o adam deli mi babam gülümsedi şaşırmıştım.

Deli haa !

Saat ilerlemiş av yerine gelmiştik köpekleri yerinde duramayan sabırsızlıkları, arabada bir kargaşa vardı. Açılan kapılar tüm köpeklerin uçarcasına inişleri sahiplerinin seslenişleri köpeklerin havlamaları ceketinin bir kolunu giymiş diğer kolunu giymemiş bir eli ile köpeğini zapt etmeye çalışanlar gürültüsü, kısa bir süre sonra uzaklaşan avcıların sesleri günün başlangıç görüntüleriydi.

Biz aracın içinde oturuyorduk merakla sordum baba neden çıkmıyoruz onlar gitti biz kaldık bak oğlum onlar sabah bu hızla anca giderler. Sen köpeği indir bende hazırlanayım köpeği zapt etmek güçtü o da bir avcıydı ve bir an önce av yapmak istiyordu minibüsün basamaklarını köpeğin asılması ile uçarak inmiştim.

Geride kalan birkaç avcı vardı aracın arkasına doğru çekti köpek beni bende çaresiz arkasında sürüklendim.

Tam köşeye geldiğimde aracın arkasından bir gölge geldiğini hissettim birden elim ayağım kesilmişti. Deli Bekir idi köpek beni ona doğru çekmiş köpeklerimiz koklaşmaya başlamıştı .

Kalın bir sesle baban nerede evlat diye seslendi titrek bir sesle “hazırlanıyor Bekir amca” dedim ama eli ayağım kesilmişti.

Hemen babamın yanı gittim baba baba deli amca seni sordu babam gülerek “tamam hazırlanıyor” de .

Bir an kaldım ben yani ben deli amcaya gidecek ve babam hazırlanıyor diyecektim.
Gitmedim gidemezdim o gün deli Bekir’i ilk görüşümdü, Sene 1978, yıllar geçmiş deli Bekir ve ben hala beraberiz .

Bekir amca bugün 83 yaşında bense 40, hala aynı otobüste birlikte ava gidiyoruz. Yeni yetişen avcı gençlere verdiği hayat dersleri yaşama enerjisi ile tam bir istikrar abidesi olmaya devam ediyor.

Avcılığın gereklerini harfiyen yerine getiren gerek dernekçilikte, gerekse avcılıkta saygı gören Bekir baba şakaları ve sözleri ile gönüllere taht kuruyor.

Akşam av vuramadan gelen gençlere takılır.

- Evlat ne yaptın vuramadın mı ?
- Yok be Bekir baba vuramadım.

Arabaya döner ve seslenir şimdi bakın çocuklar bugün dağda vuramayanlar, akşam evde vurur.

Zaman zaman av aracında gençlerin yaptığı alkışlı tezahüratla  okumayı sevdiği ormancı türküsü nakaratlarında bütün otobüsün eşlik etmesi türkünün sonunda hep bir ağızdan BEKİR BABA SEN BİZİM HER ŞEYİMİZSİN tezahüratı hem onu gururlandırır hem de beni duygulandırırdı.

Derler ya baba yadigarı.

Bekir amca bugün gerekli saygıyı ve sevgiyi hak ediyor ve görüyor.

İnsanlar hayatta iken onore edilmeli ve bahsedilmeli güzel bir atasözünde şöyle denir.

Besledik büyüttük danayı, şimdi tanımaz oldu anayı,
Yaklaşın on yıl önce yazdığım bu yazı bu gün bir hatıra oldu .

25.11.2013 tarihinde sonsuz avlaklara uğurladığımız Bekir babayı  Saygı ve sevgiyle anacağız.

Rasgele  BABA

Gönder